Voor de eerste show heb ik de poezen ingeschreven via internet. Omdat dit alles nieuw is voor ons, is het moeilijk om iets te verwachten, dat doen we dan ook maar niet. Ik heb geprobeerd via internet een beetje bekend te worden met het hele showgebeuren, maar het valt mij op dat er maar weinig sites zijn waar je uitgebreide informatie vindt. En als je al informatie vindt dan is die meestal incompleet. Dus nog voor de show begonnen is, hebben we vragenen problemen die opgelost moeten worden. Allereerst hebben we dus de inschrijving. Ik heb gekeken waar men een show organiseerde, of dat niet te ver rijden was en of we die zondag vrij hadden zonder andere afspraken. Ik kies de FIFE show in Breda. Het inschrijvingsformulier is in principe niet zo moeilijk om in te vullen, toch zit ik met een aantal vragen. Deze stel ik dan ook via e-mail aan de inschrijforganisatie, ik krijg al snel antwoord terug. Ik vul de formulieren in, verzend ze en maak het geld over. Ik heb aan alle voorwaarden voldaan, de show kan beginnen. Ongeveer een week voor de show word ik thuis opgebeld door een mevrouw van de organisatie. Ik krijg te horen dat de kleur cinnamom bij burmezen door de FIFE (nog) geen erkende kleur is. We kunnen ons nog terug trekken, als we dat willen. Ik besluit om toch te gaan, Shivaya mag wel gekeurd worden. Ze kan niet in aanmerking komen voor een CAC maar ik krijg wel een keurrapport. En daar was het ons onder andere ook om te doen.
Controle
De show is in Breda, en dat is niet zo ver van Tilburg dus hoeven we niet zo vroeg op te staan. Ik laat om half 7 de
wekker aflopen en rond 7 uur zitten we in de auto naar Breda. De vorige dag heb ik de katten geborsteld, nagels geknipt, oortjes zuiver gemaakt en een tas met spullen klaargezet. Ook nemen we voor de zekerheid klapstoelen en een campingtafeltje mee. Dat stond namelijk bij de inschrijving vermeld, er zouden niet voldoende stoelen aanwezig zijn. Om kwart voor 8 lopen we met de katten en spullen naar binnen, het is nog behoorlijk koud. We zien dan ook iedereen met een hoes over de bench lopen. Dat hebben wij (nog) niet, vlug improviseer ik met deken
die ik wel meegenomen heb. Gelukkig staan we wel binnen in de rij en hoeven we niet buiten te blijven. Er zijn
meer mensen die zo laat nog binnen komen. We staan in de rij voor de controle van de dierenarts, er zijn in totaal
5 dierenartsen, dus het gaat best wel snel. De dierenarts controleert eerst de papieren en daarna één voor één
Shivaya en Jamila. Ik heb me wel afgevraagd hoe dat moet als je met twee katten gaat en een van beide
niet naar binnen mag. Je kunt die kat dan niet een hele dag in de auto zetten. Als je alleen gaat zul je weer met
alles terug naar huis moeten. Als je met meer personen/chauffeurs komt, kan een van beide de betreffende kat naar huis brengen, mits het niet te ver is natuurlijk. Zover ik weet mag je als er bij een kat vlooien geconstateerd zijn, de kat vlovrij
maken en dan mag de kat nog een keer bij de dierenarts gekeurd worden. Wel iets om van tevoren bij stil te staan.
Gewoon vragen
Na deze rij komen we in de volgende rij, om de papieren in ontvangst te nemen. We krijgen een showboekje en de
kooinummers. We gaan op zoek naar onze plaats, die is makkelijk te vinden. Overal staan grote borden met letters,
in dat bepaalde vak ben je dan ingedeeld. We beginnen met het inrichten van de kooi en zetten daarna de katten erin.
Ze voelen zich niet echt op hun gemak. We halen de beide dames dan ook weer uit de kooi en gaan er mee op schoot
zitten. Daar worden ze wel rustig van. Ondertussen vraag ik aan de buurtjes of zij al vaker op een show zijn geweest,
en daarna hoe alles zo'n beetje te werk gaat. Op het kaartje dat van de we van de organisatie gekregen hebben, staat
vermeld bij welke keurmeester we met de poes moeten zijn. Ook hebben we een overzicht gekregen met daarop de namen van de
keurmeesters, en daaronder de volgorde van rassen en kleur die aan de beurt zijn. Dat is wel makkelijk, je kunt dan
zien wanneer je ongeveer aan de beurt bent, zodat je bij je kat blijft. Een steward komt langs en vraagt je mee te
komen naar de keurruimte, dus het kan bijna niet mis gaan. Dit alles wordt ook nog afgeroepen. Gedurende de dag worden
ook de nummers van de katten afgeroepen als die nog niet bij de keurmeester aanwezig zijn, terwijl die wel (bijna) aan
de beurt zijn. Er wordt dus van alles aan gedaan om alles goed te laten verlopen.
Keurruimte
Jamila is als eerste aan de beurt om naar de keurruimte te komen, ze wordt gekeurd door de heer Wendel Stoop. De keurruimte is niet echt een aparte ruimte. Een gedeelte van
de grote gymzaal is afgescheiden van de rest door middel van banken. Aan een kant staan kooien opgesteld, waarvoor weet
ik dan nog niet. Je gaat in de buurt van de keurmeester zitten of staan, en dan wacht je tot de kat aan de beurt is.
Om een en ander soepel te laten verlopen roepen ze namelijk meerdere katten tegelijk naar voren, anders halen ze de
keuring voor half 6 nooit. Als je kat aan de beurt is zet je hem/haar op de tafel van de keurmeester, deze heeft hij/zij
net daarvoor ontsmet, zijn handen ook. Dat doen ze voor iedere volgende kat vanwege ziekteoverdracht, je weet maar
nooit. De keurmeester bekijkt je kat, ook door haar te aaien, bevoelen, optillen, weer terugzetten etc. Ze worden echt
van alle kanten bekeken, ondertussen maakt hij aantekeningen over jouw kat. Soms maken ze een opmerking of vragen
ze wat over je kat, daar mag je dan gerust op antwoorden. Het is echter niet de bedoeling dat je in discussie gaat
met de keurmeester. Zover ik weet kun je daar zelfs slechtere punten doorkrijgen of zelfs gediskwalificeerd worden. Jamila vindt het allemaal wel goed,
toch gaat ze weer graag met mij terug naar haar eigen hokje. Je krijgt niets mee na de keuring, dus op dat moment weet
je nog niet wat ze gehaald heeft.
Toch even laten zien....
Shivaya mag dus wel gekeurd worden, ze kan echter niet voor haar CAC in aanmerking komen. We worden weer gehaald door
een steward. De heer Ad de Bruin keurt haar, hij vindt het wel een mooie kat. Hij had graag haar stamboom gezien om te
kijken welke lijnen er gebruikt zijn voor de kleur. Als hij zelf klaar is met de keuring neemt hij Shivaya mee naar een andere vrouwelijke keurmeester, zodat ook zij deze bijzondere kleur kan zien. Daarna gaan we terug naar de
keurtafel en krijg ik Shivaya terug. Ook nu weet ik niet wat ze gehaald heeft, en gaan we terug naar onze plaats.
Terugkomen?
De tijd tussen de keuringen en de prijsuitreiking maken we vol met kletsen, knuffelen met onze katten en een rondje door
de zaal om te zien wat er nog meer zit. Komt er opeens de steward terug omdat Jamila weer mee naar voren moet.
Ik snap het niet helemaal, ze is toch al gekeurd. Nu moet ik naar die ruimte komen met al die aparte kooien, in een van
die kooien moet ik Jamila zetten. Het begint me te dagen, ze is opgeroepen als Best In Variëteit, met een heleboel
andere katten. Als de keurmeester haar echter ziet heeft hij door dat er een misverstand is, en mag ik Jamila weet
uit de kooi halen. Ze had helemaal niet naar voren gehaald hoeven te worden. Ze is helaas niet mooi genoeg om mee te
doen aan de Best In Variëteit. Jamila vindt het allang goed, ze wil net zo lief weer terug naar haar eigen vertrouwde
mensen. Ik doe er zelf ook niet moeilijk over, voor ons is het een leuke ervaring. We zijn niet zo'n strebers
dat we koste wat kost een Internationale Kampioen moeten hebben. Als de katten genoeg punten halen voor hun CAC, en
als we weten dat ze geschikt zijn voor de fok en de show, dan weten wij al genoeg. Dat was de belangrijkste motivatie
om mee te doen aan een show.
Prijsuitreiking
Na de keuringen beginnen in een sneltreinvaart de prijsuitreikingen. De Best in verschillende categorieën worden achter
elkaar behandeld. Dat wordt bij de keurruimte gedaan. Daar is wel het één en ander veranderd. Er staan meer banken, zodat de toeschouwers kunnen zitten. De keurmeesters zitten allemaal achter een tafel in een rij voor deze banken.
De betreffende groep katten die voor de prijs in aanmerking komen, zitten in de kooien die naast deze tafels staan.
De stewards nemen ieder een kat, en gaan er mee langs de keurmeesters. Deze bekijken de kat nogmaals en soms voor het eerst.
Dat ligt er namelijk aan of de keurmeester van tevoren ook de keuring al gedaan had. Als iedere kat dan door alle keurmeesters gezien is, schijven de keurmeesters ieder voor zich een nummer van een kat op. De kat met de meeste stemmen heeft
de Best In ..... gewonnen. De kat die gewonnen heeft wordt nogmaals geshowd aan het publiek, wordt teruggegeven aan de
eigenaar/esse. Deze krijgt dan een beker of trofee en een rozet, en er wordt een foto gemaakt van de eigenaar en de kat.
Zo worden alle Best In …… afgewerkt.
Weer een rij
Eigenlijk is de show dan teneinde. We beginnen dan ook langzaam alle spullen bij elkaar te zoeken. Op een gegeven moment
zie ik mensen weer in een rij aansluiten. Als ik navraag wat daar aan de hand is, blijk je daar het keurrapport te krijgen.
Dus ga ik daar ook weer in de rij staan. Ik geef mijn twee inschrijfnummers af en krijg inderdaad het keurrapport en een
mooie rozet, voor alle twee onze dames. Leuk. Voor we naar huis gaan, bestuderen we eerst de keurrapporten. Het valt allemaal
nog wel mee. Sommige dingen zijn wel goed, andere zijn iets minder. Een Groot Internationaal Wereldkampioen hebben
we er waarschijnlijk niet bij zitten. Maar dat hadden we zelf ook niet verwacht. Al met al is het een leuk dagje geweest, best nog wel voor herhaling vatbaar, maar
niet iedere zondag. Er zijn nog genoeg andere bezigheden om je zondag mee vol te maken.
