We willen dit jaar proberen of Menitha haar Internationaal Champion titel kan halen, Aiyana eerst haar Champion titel en misschien ook nog haar Internationaal Champion titel en voor Alíila hopen we op een Champion titel. Dus deze drie dames
ingeschreven voor de show van de NPV in Zegveld. Om half 7 gaat de wekker op deze zaterdagmorgen en om half negen zijn
we in Zegveld.
Nieuwe hoesje
Iedere keer verzin je weer iets nieuws voor de katten. Ik had al wel vaker gezien dat de meeste fokkers van die leuke
en makkelijke hoezen om hun transportkoffer hadden zitten. Dat moest er bij ons ook nog komen, dus afgelopen week aan het knutselen geweest en vandaag gaan we al op pad met deze nieuwe uitrusting. Maar goed ook, want het is best koud. We doorlopen weer de gebruikelijke rijen, maar hoeven gelukkig niet buiten in de kou te wachten. Dus eerst weer de papieren ophalen, daarna de keuring van de dierenartsen en dan weer door naar de kooien. En dan maar weer jezelf instaleren.
Lege kooien
Op zich is dit niet zo'n grote show, wat echter wel opvalt is dat er best wel veel kooien leeg blijven van mensen die zich wel ingeschreven hebben. Het eerste werk nadat we alles geïnstalleerd hebben: koffie en het programmaboekje. Maar we hebben helemaal geen programmaboekje gekregen. Onze buren Marijke en Adrie van Cattery Coccoloba weten al te vertellen dat we dat pas na half tien op kunnen halen. He, jammer ik wil graag weten of er nog meer Burmezen en Thai zijn. Maar goed, de tijd tikt toch wel door en dan is het ook al weer tijd dat we het programmaboekje kunnen gaan halen. Het boekje staat vol namen maar wij hebben de enige twee Thai's bij en de enige Burmees. Nou dan moet het wel erg fout gaan met je kat als je dan je punten niet haalt. Eigenlijk weten we dus al dat Menitha vandaag Internationaal Champion gaat worden, Aiyana Champion en Alíila haar eerste CAC zal halen. Kunnen we al meteen naar huis dan? Natuurlijk kan dat niet, ze moeten toch eerst nog naar de keurmeester.
De Thai's
Als eerste worden onze twee Thai's opgeroepen. Menitha eerst, daarna Alíila. We moeten bij Daniel Counasse zijn. Die hebben we in België ook gezien en toen sprak hij niet. Wat blijkt, hij kan Nederlands, Duits en Frans. Zelfs andere talen schuwt hij niet om te proberen te begrijpen. We hebben een gezellige conversatie, helemaal niet over de katten, maar dat maakt niet uit. Hij roept nog even de hulp in van zijn vriend en keurmeester uit Duitsland. Sorry de naam ben ik vergeten. Hij vindt dat Menitha een rondere dikkere kop moet hebben, ja dat vind ik ook. Of er Siamees in de lijn zit? Niet dat ik zo een twee drie kan herinneren. Euh wel een Foreign White. Dan zal het dat wel zijn dat ze zien. Verder krijgt ze goede kritieken en behaald dus inderdaad haar derde CACIB. Dan moet ik meteen met Alíila, daar heeft hij geen opmerkingen over, hij schrijft alles op en geeft Alíila haar eerste CAC.
Groene ogen?
En meteen daarna is Aiyana aan de beurt, ook bij Daniel Counasse. He, dat is vreemd, ze is toch al eens gekeurd door hem, dat kan toch niet? Als ik bij hem ben met Aiyana pakt hij het papiertje om alles aan te tekenen maar daar zit een aparte notitie op. Hij vraagt het na aan de keurmeester. Wat blijkt, mevrouw Geelen moet ook nog tekenen als hij Aiyana gekeurd heeft, waarschijnlijk omdat ik al een keer bij hem ben geweest met Aiyana. Zo lossen ze dat dus op. Ik vertel heel eerlijk dat hier ook Oosters Korthaar in deze lijn zit, want Aiyana is dan wel Chocolate, maar ze draagt Cinnamon. Waarschijnlijk ziet hij dat ook wel aan haar omdat ze bijvoorbeeld een groenige waas in haar geel heeft. Dan val ik bijna van mijn stoel van verbazing! Sinds vorig jaar zijn de keurregels veranderd. Een Europese Burmees mag voortaan groen ogen hebben. Een Amerikaanse Burmees niet. Er zijn twee verschillende keurregels voor deze Burmezen. Dus die groenige ogen geven helemaal geen diskwalificatie meer. Dat is mooi, want daardoor hebben we meer kans op prijzen, ook mede Cinnamon fokkers. Aiyana haalt intussen haar derde CAC en we gaan weer terug naar onze plek.
Best in Show
s'Middags worden er volop katten bij de keurmeesters geroepen om alle groepen Best in Show te beoordelen. Ondertussen
hadden wij op onze kooi een drietal trofeetjes gehad, twee CAC en een CACIB. Dat is leuk, die delen ze al meteen rond. Wij denken een rustige middag te hebben, wat kletsen, rondlopen en wachten tot we naar huis kunnen. Niets is minder waar we moeten nogmaals op komen draven met Aiyana. Daniel Counasse heeft Aiyana voorgedragen voor Best in Show korthaar poes.
Helaas kunnen we de concurrentie niet aan, maar toch leuk dat je voorgedragen wordt. We krijgen meteen weer een trofee mee.
Uitreikingen
De rest van de middag blijft het voor ons rustig, maar de keuringen en uitreikingen zijn in volle gang. Het lijkt
allemaal best soepel te verlopen en we hopen op een snelle afhandeling. Zo tegen zessen zijn ze met de laatste Best in Show bezig en daarna nog de Best Overall. De katten zitten al weer in hun transportkoffer en we staan al helemaal klaar voor vertrek. De Best Overall is ook benoemd en daar komen de certificaten al weer aan. Roland gaat al vast op wegnaar de auto en ik wacht op de papieren. Vrij snel heb ik alles te pakken dus kan er meteen achteraan. Roland is nog niet bij de auto. We zetten onze kanjers weer in de auto en na alles ingeladen te hebben kunnen we weer op weg. Verwarming aan en dan is het niet koud meer in de auto.
Plasje
Thuis gekomen zijn de katten weer erg blij dat ze in hun eigen omgeving zijn. Wij ruimen alle spullen weer op en dan
ontdek ik dat een van de Thai's of misschien wel allebei in de transportkoffer hebben geplast. Arme katten. Op de show
staat heel de dag het bakje klaar, maar net dat stuk in de auto niet. Ik maak de koffer schoon en gooi de matjes in de
was. Niets aan te doen, ik vind het veel vervelender voor onze beide dames dat ze in de plas hebben moeten zitten.
