Rotterdam, niet zo ver rijden, dus om half 8 in de auto. Moet lukken. Alles gaat goed tot we bij Rotterdam zijn. Dan
geeft onze beschrijving onder andere aan dat we in het centrum moeten zijn. Dus raken we verward en nemen de eerste afslag
waar centrum op staat. Dat hadden we niet moeten doen, we rijden verkeerd en moeten omdraaien. Na een tijdje zitten we weer
terug op de snelweg en besluiten er pas af te gaan als we een bord zien met precies de beschrijving als op de routeplanner.
En nu rijden we goed, we rijden zo naar de zaal van de ECF. Gelukkig maar. De beschrijving van de ECF op de inschrijfbevestiging is ook te summier om te gebruiken, jammer dat kon beter. In de loop van de dag blijkt dat de ECF wel meer dingen beter had kunnen doen.
Lang wachten
We kunnen meteen naar binnen en hoeven niet buiten te staan. Dat is erg prettig. Het regent gelukkig al niet meer maar
vanmorgen is het er met bakken tegelijk uitgevallen, en als je dan zo buiten in een rij moet staan is dat echt geen pretje. Fijn dat ze de rij binnen kunnen maken. De show is in een spothal en tussen de kleedkamers zit een hele lange gang, in die gang moeten we wachten tot we bij de dierenartsen zijn. Net voor de dierenartsen zit de organisatie en krijg je je kooikaart, catalogus en kun je betalen als je dat nog niet gedaan hebt. Daarnaast staat één tafel waaraan twee dierenartsen zitten! Hierop worden de katten nagekeken op vlooien en ziektes. Dit vind ik erg vreemd en slecht. Voor hetzelfde geld krijgen de katten ruzie, ze zijn toch al uit hun doen, en de gevolgen zijn niet te overzien. Bovendien heb je zo ook meer kans om ziektes over te dragen. Ook jammer, dit hadden ze ook beter kunnen doen
Toch weer binnen
Na het lange wachten zijn we dan toch eindelijk binnen en kunnen we ons weer instaleren. De kooien is geen probleem, maar er zijn geen stoelen meer. Roland gaat op zoek naar stoelen, eerst komt hij terug met de mededeling dat er echt geen
stoelen meer zijn. Maar ja, heel de dag blijven staan is ook niet alles, dus weer op zoek. Komt hij terug met een stoel, dat is tenminste al iets. En even later zien we een stoel eenzaam en verlaten staan die we ook gaan halen. Blijkt dat er
exposanten binnen zijn gekomen met 1 kat en 5 personen. Daar is volgens de organisatie niet op gerekend, er is per exposant
op drie stoelen gerekend en of men de stoelen in wil leveren als men er nu teveel heeft. Ik weet niet of dit ook echt gedaan is door die mensen. Wij hadden ondertussen 2 stoelen en dat is voldoende. De organisatie valt hier niets te verwijten, je kunt er ook niets aan doen dat mensen alle stoelen gaan halen.
Verwarrend programmaboekje
Het eerste wat ik weer doe is het boekje inkijken. Wie zijn onze concurrenten vandaag. Ik wist al dat er een Chocolate
Burmees in dezelfde klasse als Aiyana zou zijn. In de gang waar we zo lang moesten wachten stonden we namelijk achter
elkaar, en raakten we wat aan de praat. Er zit nog een andere Chocolate Burmees maar dat is een kater. Dus één concurrent
voor Aiyana. Dan kijk ik bij de Thai en zie dat er drie Thai poezen aanwezig zijn. Hiervan zit echter maar twee in de CAC klasse, dus ook Alíila heeft vandaag één concurrent. Het programma boekje is echter heel onduidelijk. Ten eerste staat er helemaal geen reglement in, want je bij de meeste shows toch wel ziet. Hier kun je dan ook vaak nog nalezen wanneer er een Best in Variëteit wordt uitgereikt. Ook is het meestal handig om te zien waar de andere katten zitten. Echter staat er achter het nummer niet bij in welk vak de katten zitten. Dit is wel weer na te zoeken op de laatste pagina's omdat daar wel alle namen van de exposanten weer staat. Jammer, dit kan makkelijker. Ook zijn er veel fouten gemaakt in het boekje. Bij ons staat de naam verkeerd van een van de ouders van Alíila, bij onze buurvrouw staat de geboortedatum verkeerd vermeld. Bij de linkerbuurvrouw komen de kooinummers niet overeen met de nummers in de catalogus. Een kleine greep van foutjes alleen al in ons hoekje, wat zal er dan met de overige exposanten verkeerd zijn. Maar ze hadden wel de naam van Alíila goed geschreven met de ' want dat gaat heel vaak fout.
Naar de keurmeesters
Dan moet het toch weer gebeuren en moeten we met de poezen naar de keurmeesters. Eerst is Alíila aan de beurt. Ze moet bij Janny Geelen komen. Als ik sta te wachten met haar moet ik alvast dichterbij komen omdat ze een vergelijk wil maken met
de poes die ze op de keurtafel heeft. Ik ben nu even kwijt wie dat was. Fa Serung Feng Shui of Vertigo, een van beiden.
Daarna zijn wij aan de beurt, Alíila is weer erg zenuwachtig maar wel nieuwsgierig. De keurmeester schrijft het formulier
vol maar ze zet nog niet neer of ze een CAC heeft of niet. Dan kunnen we weer gaan.
Meteen CACIB
Later is Aiyana aan de beurt, zij moet bij Els Smits komen. We raken wat aan de praat over de oogkleur en ze adviseert me de volgende keer een gele trui aan te doen in plaats van een groene. Een gele haalt de kleur wat beter op. Dat is weer iets wat ik niet wist. Ik trek gewoon makkelijke kleren aan en let een beetje op of er geen haken in kunnen komen. We krijgen het over de karakters van de Burmeesjes en dat ze altijd zo lekker honds achter je aan lopen. Hier laat Aiyana daar echter niets van merken. Dan plaats ze een stempel en zegt, zo proficiat een CACIB. Dus is vraag verbouwereerd of ze de ander Chocolate Poes van Gonny Voorhout ook al gezien heeft dan. Blijkt dat ze dacht dat er alleen nog een Chocolate Kater was. Dus trekt ze haar woorden in. Ik kan terug en vertel tegen Gonny wat er gebeurt was. We zijn benieuwd hoe het nu af gaat lopen. Als wat later Gonny met haar Chocolate poes Catootje bij de keurmeester is geweest, komt ze me vertellen dat Aiyana de CACIB heeft gehaald. Dus toch. De keurmeester vond ze qua kopje er alle twee heel goed uitzien. Maar de vacht van Aiyana is mooier ze is mooier doorgekleurd. Hiermee bedoelen ze dat ze vanaf huid tot aan het uiteinde van het haar dezelfde of nagenoeg dezelfde kleur heeft. Catootje van Gonny had een vrij lichte haarinzet, die naar de haarpunt toe donkerder kleurt. Gonny is een sportief verliezer, maar dat hadden we van te voren al tegen elkaar gezegd. Een van beiden kan het maar halen en vind de keurmeester een van de katten het mooiste dan gingen we daar niet over ruzie maken. Gelukkig, zo kan het ook. Vaak hoor je toch ook wat negatieve geluiden van mensen die vonden dat net hun kat de titel had moeten halen. Tja hoe meer keus hoe moeilijker het is voor de keurmeester. Nu is vachtkleur iets waar veel punten in te behalen valt, dus is het heel snel uit te leggen door de keurmeester. Echter als het maar minimale verschillen zijn dan is het voor de keurmeester ook heel moeilijk. Dit heb ik in het verleden al meerdere malen meegemaakt. Dan moeten ze kiezen tussen mooiere oogkleur bij de een en een betere ooraanzet bij de ander, dat maakt het stuken moeilijker.
BIV of toch niet
In de loop van de middag hoor ik dat Fa Sarung naar het podium wordt geroepen. Ze hebben de BIV van de Thai gehaald.
Leuk, ik ga Marloes en haar papa feliciteren en we babbelen wat over onze fokplannen. Verder wachten we af of er nog meer BIV komen. Echter er gebeurt maar vrij weinig. Nu is het ook zo dat het niet altijd verstaanbaar is wat men omroept, dus vraag je je soms af of je iets gemist hebt. Gonny komt vragen of ik de BIV van de Burmees heb gehad. Maar omdat ik dat ook niet heb gekregen gaat ze op onderzoek uit. Gonny is zelf keurmeester dus ze weet van de hoed en de rand. Er zijn drie Chocolate Burmezen dus zou er een BIV moeten zijn. Dan komt ze ons haar bevindingen vertellen. Deze organisatie geeft niet zo veel BIV uit. Ook bij andere groepen katten, waar er soms wel 14 van waren zijn geen BIV uitgereikt. We vinden dit erg vreemd en ook niet sportief van de ECF. Nu maak je onderscheid tussen verschillende rassen, sommigen krijgen wel BIV en andere niet. Ook weer jammer. De ECF scoort veel minpunten vandaag, niet alleen bij ons, maar bij vele andere exposanten.
Uitdelen van de certificaten
Dan zit het er weer op, de Best in Show en Best of Best zijn uitgeroepen en worden op de foto gezet. De certificaten kunnen worden uitgedeeld. divnend want van Alíila weet ik nog niets. Ik krijg die van Aiyana met een rozet, maar dat wist ik want zij had haar CACIB. Dan krijg ik die van Alíila zonder rozet. Jammer geen CAC? Of toch? Er staat CAC op haar certificaat, er hangt een briefje aan dat de rozetten niet op tijd geleverd zijn en of ik het bijgevoegde formulier in wil vullen dan sturen ze het rozet na. Jippie, ze heeft toch haar CAC. Ze heeft een heel mooi keurraport. We gaan naar huis en thuis bekijk ik de certificaten nog eens goed, en onder het rozet van Aiyana staat een stempel Best in Variëteit. Aiyana had dus de BIV gekregen van de Chocolate Burmees als ze die uitgereikt hadden. Ik kan niet meer zeggen dan JAMMER.
