Oef, dat is even wennen. De klok is vannacht een uur vooruit gezet, en nu moeten we ook al om half zeven op. Gelukkig had ik het meeste al klaarstaan, dus was het inpakken en wegwezen. We zijn dan ook keurig om half acht op pad. Rond half 9 zijn we in Houten en kunnen we aansluiten in de rij. We moesten even buiten blijven wachten, maar gelukkig was het droog en niet zo heel erg koud. Als we binnen zijn moeten we eerst langs de kassa, ik had echter al betaald dus kreeg is meteen mijn enveloppe mee. Daarna moesten we door naar iemand die je polsbandjes gaf, die moesten meteen om, anders mocht je niet binnen. Toen was het de beurt aan de dierenarts, heel even moesten we wachten maar daarna was er ook voor ons een plek vrij. Als je eenmaal binnen was na de kassa ging het dus best wel snel. Onze drie werden weer van alle kanten bekeken, paspoort gecheckt en gelukkig goed bevonden. We mochten door naar binnen.
Grote keurige zaal
Het valt meteen op dat we een grote zaal tot onze beschikking hebben, het ziet er ook allemaal keurig verzorg uit. We gaan de kooi in orde maken en maken kennis met onze buurvrouw van vandaag. Van de drie kooien zit er een helemaal dicht, na wat knutselwerk is het ons toch gelukt om er een hele kooi van te maken voor 3 katten. Alíila kruipt meteen weer weg, ook zij gaat het steeds vervelender vinden om mee te moeten. Ik maak deze serie nog af maar dan ga ik niet meer met haar door voor verdere titels. Dat wil zeggen dat ik hoop dat ze vandaag haar 2e CACIB haalt en dan op de volgende show nog een. Omdat de Limbra Show een special heeft van Thai zal ik daar ook nog met haar naartoe gaan, maar dan is het mooi geweest voor haar. Ze vindt het niet leuk, laat zich ook niet mooi zien en dan moet je daaruit je conclusie trekken.
Brombeertje
Dan Aiyana, zij kruipt niet weg maar mept iedereen weg, ze wil niet bij Alíila en ook Dawün moet aan de kant blijven. Het liefst zit ze op schoot, waar ze dus ook nagenoeg de hele dag weer vertoefd, dan weer eens bij mij maar het meeste bij Roland. Dan is ze rustig en blijft zelfs zonder riem of bandje gewoon liggen. Ook voor haar vind ik het onderhand genoeg worden. Ze kruipt niet weg, maar echt relaxed is ze ook niet. Ook met haar wil ik deze serie nog afmaken en dan is het met haar ook genoeg geweest.
Dawün de doerak
Woenie heeft nergens last van, of toch wel, ze wil gewoon niet in de kooi, ze sloopt zowat mijn gordijnen, de kaartjes zijn niet veilig, ze loopt gewoon over Alíila heen die onder een dekentje ligt, mevrouw moet gewoon iets te doen hebben. Het grootste gedeelte van de dag ben ik dus bezig om met haar te spelen, in de hoop dat ze moe word en in slaap valt. Dat valt echter heel erg tegen, ze heeft ontzettende energie en blijft echt tot ver in de middag heel actief. Dan valt ze gelukkig in slaap
Keuringen
Als eerste zijn deze ochtend de Burmezen aan de beurt, eerst Dawün, die dus ontzettend actief is, en daarna Aiyana. Ze moeten beiden bij keurmeester Els Smits komen. Els is helemaal dol op Dawün, ze lijkt op een kat van haar, wat blijkt, beiden hebben dezelfde papa. Dawün krijgt een keurig rapport en Els is vol lof over haar, de enige opmerking: haar neus had een iets betere stop mogen hebben. De rest is allemaal keurig en excellent en ok. Ze vindt haar erg veelbelovend en ze krijgt een U1. Voor deze klasse is dat het hoogste punt. Voordat ik terugga klinkt er een vreselijk geluid, Dawün reageert er niet echt op maar terug bij de kooi zitten Alíila en Aiyana helemaal niet meer op hun gemak. Wat blijkt, heeft iemand een deur geopend die men niet mocht openen, en er staat zelfs nog een briefje op dat men dat niet moet doen omdat er dan een oorverdovend geluid gaat klinken. Ja, dat merken we, onze katten ook. Het lijkt wel tien minuten te duren voor eindelijk die herrie af is, ondertussen zijn in de zaal zo'n beetje alle katten in de stress, bedankt hoor!
Voorkeur
Dan moet ik dus terug met Aiyana die nu niet echt rustig is. Ze laat zich echter gewillig door Els pakken en nestelt zich op haar schoot. Els vindt dit geen probleem en verteld dat ze zo driekwart van de Burmezen keurt, op schoot. Aiyana vindt het allang goed, als ze maar op schoot mag of over een schouder mag hangen. Ook Aiyana krijgt een net rapport van de keurmeester, maar hier zijn wel wat meer opmerkingen. Els vindt Dawün mooier en beter dan Aiyana. Dat klopt ook dus daar heb ik niets in tegen te brengen. Echter Aiyana is een ontzettend grote knuffelkont en voor mij maakt het niet zoveel uit of ze helemaal aan het schoonheidsideaal voldoet, karakter is ook belangrijk. Maar de kritieken zijn maar minimaal en Aiyana ontvangt ook haar certificaat, haar eerste CAGCI, nog twee te gaan.
Kleindieren
Een tijdje hebben we pauze, de Thais zijn nog niet aan de beurt. Ondertussen gebeurd het voor de tweede keer dat de deur geopend word. Om gek van te worden. Ook nu duurt het weer eeuwen voor die herrie af is. Eindelijk is er dan ook iemand van de organisatie zo slim om iets voor de deur te zetten zodat het beter opvalt dat die niet open kan. De rest van de dag hebben we geen last meer gehad. Ook is in de nevenzaal een kleindierenbeurs aanwezig. We gaan om de beurt een keer kijken naar wat daar allemaal te zien is. En er is inderdaad veel te zien, kikkers, slangen, insecten, muizen, hamsters, cavia’s, dode muizen (voor de slangen) planten voor in het terrarium en allerlei materiaal voor in het terrarium. Leuk als je er van houdt, het stinkt er een beetje vanwege de muizen, maar ja bij ons stinkt het naar de katerpis. Ik weet niet wat erger is.
Kiezen
En ook dan is Alíila aan de beurt, ze kruipt zowat in me als ik haar meeneem. Toch gedraagt ze zich verder keurig, ze slaat niet en blaast niet, ze is gewoon best wel bang. Ze wordt gekeurd door keurmeester K de Bruin en nadat die haar hele formulier heeft ingevuld moet ik met haar naast Monika Penski met Gipsy von Twelve Oaks gaan staan. De keurmeester moet uit beiden een keuze maken wie de titel krijgt. Ze vindt ze beiden te donker (??) Valt wel meer vind ik. De rest is allemaal ongeveer in verhouding, ze moet ze beoordelen op het kopje. Daarbij vindt ze dat Alíila een net iets mooier ronder kopje heeft. Dus zij krijgt de titel, haar tweede CACIB, nog één te gaan.
Geen rondje
Ik had me voorgenomen om een rondje langs de kooien te doen en even een praatje te maken bij sommige bekenden. Echter houdt Dawün me danig bezig, en omdat Roland Aiyana al heeft ben ik maar voor het overgrote deel bij hen gebleven, volgende keer hopelijk beter. Ik ben even langs wat kraampjes geweest om een paar speelgoedballetjes te kopen, maar dat was het zo ongeveer. Wel kwamen er natuurlijk mensen langs om een praatje te maken. Ineke Blokker en Marjolein van der Zee van de WTSN en Stella Ates van Cattery Kedjora's Anak. Dus even bijkletsen over de Thai en Burmees lukt toch wel. Jammer dat ik niet even bij hen langs heb kunnen gaan.
To be BIS or not to be BIS
Dawün moet terug naar de keurruimte. Els heeft haar voorgedragen voor de BIS kitten 3 tot 6 maanden. We moeten even wachten en ik ga met haar rustig op een stoel zitten, nou ja rustig, ik moet haar dus echt bezig houden anders wil ze er vandoor. De batterijen zijn nog steeds niet op. Dan worden we geroepen en staan we met een stuk of vijf kittens naast elkaar. Vijf van de zes keurmeesters kiezen uit deze korthaar kittendames voor Dawün, we moeten nog even blijven. Daarna volgt een tweede ronde met alle soorten kittenpoezen in deze klasse en mogen we gaan. Ze vertellen uiteraard niet wie de winnaar is, dat weet je pas op het podium. Dawün gaat terug in de kooi, ik speel wat met haar, ze gaat weer uit de kooi, bovenop de kooi voor een fotosessie, trekt hele groepen mensen, ja wat wil je met zo'n klein kitten, iedereen vindt dat leuk. En dan wordt ze eindelijk rustiger, ze gaat liggen slapen en ik leg haar bij Alíila. Niet voor lang echter, ik denk dat ze maar een uurtje of zo heeft kunnen liggen. Dan moeten we ineens terug. Vreemd ik dacht dat we al klaar waren. Wat blijkt: een mevrouw met een kittenpoesje stond tussen de kittenkaters voor de ronde van de BIS. En haar poesje was als beste kittenkater gekozen. Dat kan natuurlijk niet. Nu moet de ronde van de kittenkaters opnieuw en ook moet Dawün tegen het kittenpoesje dat dus als beste kater gekozen was. Dawün was dus eigenlijk BIS geworden! Nu moesten echter twee keurmeester uit deze twee kittens kiezen. Volgens mij waren ze het niet eens over de keuze, en koos ieder voor een ander kitten, dan moet er overlegd worden en diegene met de meeste overredingskracht wint. De keuze viel nu op het andere kittenpoesje dat dus als beste kittenkater gekozen was. Volgen jullie me nog. Heel, heel erg jammer. Ik vraag me af hoe de uitkomst was geweest als ze wel keurig meteen in onze groep had gestaan en er door meer keurmeester een keuze was gemaakt, zoals voorheen ook gebeurde in die rondes. Toch ben ik een goede verliezer hoor, ik feliciteer haar met haar BIS en ga gelaten terug met mijn Bruine donder. Bis of geen Bis, ze is toch voor ons de mooiste.
Mooie rozetten
Zoals gebruikelijk reiken ze de certificaten pas uit als de hele BIV,BIS en BOB op het podium heeft gestaan, daar moeten we op wachten. Als het zo'n beetje op het eind loopt gaan we dan toch vast wat opruimen, het duurt erg lang vandaag en het schiet niet echt op met de uitreikingen. Toch komt aan alles een eind, en dus ook weer aan deze show. Een mevrouw komt de certificaten uitreiken en ik ga in de grote groep staan. Als dan het nummer van je kat wordt geroepen geeft je een gil zodat het certificaat met hopelijk rozet jouw kant op komt. Als ik ze alle drie heb, kunnen we gaan. Het zijn prachtige rozetten. Heel erg mooi van kleur en ook erg groot. Ik moet er nog even een foto van maken, dan zal ik die hier ook eens plaatsen. En dan gaan we dus weer naar huis, onderweg snacken we nog even wat ongezonds weg, ik heb echt geen zin meer om te koken na zo'n lange dag, en ook Dawün en Alíila lusten wel een kipnugget. Aiyana houdt het voor gezien en gaat rustig liggen wachten tot we thuis zijn. De dames laten geen kik in de auto en zijn uiteraard weer blij als ze thuis zijn.
