Negende show te Turnhout België 21 maart 2005

Buitenland!

Voor het eerst gaan we naar een Buitenlandse show, nou ja, buitenland, België. Als we een kwartier onderweg zijn zitten we al in België, erg dichtbij voor ons dus. Toch moeten evengoed alle papieren in orde zijn, Europees paspoort en Rabiës enting. Daar had ik een aantal weken geleden al voor gezorgd. We rijden s'morgens rond acht uur weg, en zijn tegen negenen op de plek van de bestemming. In het eerste halletje sluit ik aan op de rij, we staan dus al binnen, Roland zet de auto nog even weg. Het wachten duurt best wel een tijdje, eerst moeten we voorbij de kassa. Waar ik dus alles nog moet betalen deze keer, want om een of andere reden lukt het met nooit om op een buitenlandse rekening te storten. En daaraan kunnen we bij welgeteld twee dierenartsen terecht. Gelukkig worden ze weer gezond verklaart en mogen we door naar de kooien.

Ritme van inrichten

Daar gaan we dus weer, we richten de kooien weer in, zetten de katten erin en maken het ons gemakkelijk. Onze buurtjes zijn dit keer erg vriendelijke Belgische mensen Peggy en Hans. Hans weet waar nog meer stoelen zijn, want een stoel is erg weinig voor een hele dag met z'n tweeën. Roland heeft een gezellige buurman aan Hans en ze kletsen wat af deze dag. Zelf vind ik dat ook erg prettig, tenslotte sleur ik Roland altijd mee naar de show, maar als het voor hem gezellig is dan heb ik later ook niet zoveel gezeur. Hij is altijd weer blij als we een showstop inlassen tijdens dekittenperiode.

Rustige morgen

Het grootste gedeelte van de morgen gebeurt er weinig, we zien nagenoeg geen activiteiten bij de keurmeesters. Dus lopen we maar eens langs de kraampjes en drinken koffie en thee. En knuffelen onze katten natuurlijk. Aiyana ligt erg graag op schoot en kan zo de hele dag blijven liggen. Jamila vind een knuffel wel fijn maar wil meteen op stap, die mag dus ook niet zo vaak uit de kooi. Alíila blijft een tijdje lief liggen, maar begint dan te klooien, weer tijd om terug in de kooi te zetten. Menitha zit het liefst rustig in de kooi, en wordt wat nerveus als ik haar eruit haal.

De eerste keuringen

Dan ineens krijgen we een papiertje in onze hand gedrukt en gaat het voor ons beginnen. Alíila moet eerst komen, bij keurmeester mevrouw S Lambrechts-Liekens. Alíila is nog te jong voor een CAC, maar ze krijgt wel een U1 en een Best in Color. Ze is erg lief en loopt mevrouw Lambrechts kopjes te geven, zij vindt haar dus ook een lief meisje. Ik vertel dat ik haar moeder ook bij me heb en die mag ik dus daarna gaan halen. Er zijn maar drie Thai's op de show. Menitha is altijd wat zenuwachtiger, toch laat ze zich wel goed zien. De keurmeester vindt haar ook een lieve poes en ze behaalt haar eerste CACIB. Ook zij krijgt een Best in Color, maar dan moet ze kiezen voor de Best in Division. Ze twijfelt tussen moeder en dochter, maar kiest dan toch voor Menitha. Ik krijg een lintje mee en krijg al meteen te horen dat ik later opgeroepen wordt om op het podium te verschijnen met haar.

De tweede serie

Er gaat weer wat tijd overheen maar dan moet ik toch komen met Jamila, bij keurmeester Danial Counasse. Helaas spreek ik geen Frans, en hij schijnbaar geen Vlaams. Hij is dus erg stil en zegt geen woord. Ik ben te beduusd om alles goed in de gaten te houden en weet dus niet wat hij opschrijft bij Jamila. Even daarna moet Aiyana bij dezelfde keurmeester zijn. Buurman Hans gaat mee, hij spreekt wel Frans. Maar ook nu zegt de heer Counasse geen woord. Nu let ik echter wel beter op. Hij noteert een CAC. Yes, de eerste is binnen voor Aiyana. Ook krijg ik een lintje, ze is dus Best in Color en Best in Division. Met haar zal ik ook naar het podium moeten komen, ook al weet ik dat dan niet van hem.

Hectisch

Ook nu duurt het weer een hele tijd, maar dan gaan ze nummers afroepen. De Best in Division worden naar het podium geroepen, niet één voor één, nee met een stuk of dertig katten tegelijk. Ze roept ook een stuk of zes katten ineens op het podium. Ze willen dit schijnbaar snel afhandelen, ik zelf vind het erg hectisch. Wij moesten nu met twee katten en camera naar het podium. Ik had Aiyana vast en Roland had de camera en Menitha in een slaapzakje zodat ze rustig vast te houden is. Eerst moet ik met Menitha op het podium komen, dus moeten we omruilen. Ik loop met Menitha met zak en al op het podium, haal haar daar er pas uit, show haar kort en krijg een lintje en poezenbeeldje in mijn handen gedrukt. En dan..... dan moet meteen Aiyana erachter aan. Ik stop Menitha in haar zak terug, geef haar terug aan Roland en nee Aiyana over. Ik show haar even, en dan klimt ze op mijn schouder. Weer krijgen we een lintje en poezebeeldje. En na een volgende kat kunnen we weer van het podium af. Roland heeft tussendoor wat foto's proberen te maken, thuis blijken deze niet zo geweldig goed gelukt te zijn. Hans had echter ook wat foto's gemaakt en neemt een visitekaartje mee en beloofd te foto's door te mailen. Bovenstaande foto is dan ook door Hans genomen. Dank je wel, Hans, echt geweldig dat er nog van dit soort mensen zijn.

Rusten en rondlopen

Na die vreemde afhandeling van de Best in Division gaan we eerst wat uitrusten en drinken nog eens wat. Daarna maken we nog maar eens een wandeling door de zaal, en bekijken de kraampjes nog eens en ook de kooien met de katten. Ik zoek ook altijd in het programmaboekje op welke katten van onze rassen er aanwezig zijn. Dat bleken er niet echt veel te zijn deze dag. Er waren maar drie Thai, vijf Siamezen en vier Burmezen. Dun bezaait dus. Als ik bij onze kooi terug kom zie ik ineens een bekend gezicht. Diana Petit is op de show met wat vriendinnen. Ze komt nog eens naar Jamila kijken. Je komt toch vaak dezelfde mensen tegen op zo'n show, wel gezellig hoor. Tussendoor werden er wat lotjes verkocht om de vereniging te ondersteunen. Ik koop een enveloppe en heb twee prijsjes. Een kleedje van de Ikea en een CD voor de computer over dieren, meer iets voor kinderen. Maar daar maken we iemand vast nog wel blij mee.

Best in Show en Best Overal

Dan begint ineens de Best in Show keuring, ook deze gaat er hier wat vreemd aan toe. We moeten weer ineens met twee katten tegelijk komen. Menitha en Alíila, ieder voor hun eigen klasse natuurlijk. Maar als ik goed en wel met mijn kat sta, zegt de keurmeester al, die blijft, die gaat. Wijzend op Menitha. Er wordt niet erg secuur gekeken hoor. Met Alíila idem dito. Ik sta, hij wijst en wij gaan weer terug naar de kooi. Vreemde zaak, maar ik vind het allang goed, ik hoef niet perse op dat podium, en voor mij is mijn kat toch de mooiste en allerliefste, wat zij daar dan ook van vinden. Zo werken ze in een uur tijd vier van die groepen af, om het kwartier worden de Best in Show op het podium geroepen. Na dat uur worden die katten weer teruggeroepen op het podium en kiest men de Best Overal. Wij staan bij onze eigen katten en ik zie niet duidelijk hoe dit nu weer gekozen wordt. Kiest het publiek mee? Of staan de keurmeesters daar vooraan? Een kale Sphynx gaat er met de prijs vandoor, het ligt dus niet altijd aan de hoeveelheid haar zullen we dan maar denken. Dan is het wachten op de oorkondes, want dan kunnen we weer naar huis. Ik had al het een en ander ingepakt en Jamila wilde al in de transportkoffer. Nu pakken we alles in en staan klaar voor vetrek. Rond zes uur kunnen we de show verlaten en rond zeven uur zijn we alweer thuis. Shivaya is blij dat haar vriendinnen er weer zijn, ze was vanmorgen erg uit haar doen hoor ik van de kinderen, maar ja, zij vindt echt niet leuk op de show dus moet ze thuisblijven.